Row Row Row Your Boat

Ook vandaag zijn we weer vroeg wakker, ondanks de vakantie zijn we allebei weer rond 6 uur op (enigszins fris en fruitig). Op zich niet erg want het plan is om vandaag met de opening bij Animal Kingdom naar binnen te gaan.


We besluiten om vooraf nog wat boodschappen te halen bij de Walmart om direct door te rijden naar Animal Kingdom (dat ligt toch vlakbij). Rond 9 uur rijden we dan ook het terrein en ondanks dat het park net open is, is het al erg druk op de parkeerplaats. Nadat wij het geluk hadden om helemaal achter aan de rij te mogen parkeren (goed voor de beweging), kunnen we gelijk in het treintje stappen naar de ingang.


Beide controles gaan soepel en snel, al treft ma wel een hele overijverige tascontroleur, geloof dat hij alle ritsjes van haar toch redelijk kleine tas open heeft gedaan. Vast zijn eerste dag op het werk geweest.


Omdat we beide Pandora attracties nog niet hebben gedaan en ik van de blogs weet dat wachttijden absurd kunnen zijn, stappen we in de rij bij de Na Vi river, deze wachtrij is "maar"60 minuten. Op dat moment is de wachtrij bij Pandora's flight al opgelopen naar 180 minuten. Natuurlijk is wachten nooit leuk, maar Disney maakt het wel speciaal. Iedere wachtrij is in het thema van de attractie en soms zelfs met entertainment.

 Na ruim 60 minuten gewacht te hebben mogen we in de boot stappen, ik heb geprobeerd en te filmen en te fotograferen. Helaas is het laatste geen succes geworden, de film moet ik nog even afwachten. Op zich is de attractie verschrikkelijk mooi gemaakt met alle licht en geluidseffecten. Maar om daar nog een keer zo lang voor in de rij te staan, nee niet voor deze attractie. Als we eruit stappen is de wachtrij al opgelopen tot 95 minuten, maar onze monden vielen open van de andere wachttijd... 285 minuten! Dat mensen daar nog achter aansluiten, je halve dag is dan wachten op 1 attractie. En dan te weten dat het nu nog niet eens hoogseizoen is!! We lopen nog op ons gemak door Pandora land en gaan dan op weg naar onze all time favorite attractie in Animal Kingdom It's Touch To be a Bug.

 De Tree of Life (waar de attractie onder zit) is prachtig, in de stam ontdek je iedere keer weer andere dieren.

Binnen 10 minuten zitten we in de zaal, helaas mogen daar geen foto's of film gemaakt worden, maar de attractie draait om ongedierte en zij nemen soort van wraak op wat wij hun aan doen. Ik denk dat we deze al 20x gedaan hebben en iedere keer is die weer hilarisch, vooral de reacties van de mensen die het voor het eerst meemaken. 


Het is inmiddels rond 12 uur en bloedheet, we besluiten om lekker naar huis te gaan en weer in en rond het zwembad te bivakkeren. Vanavond gaan we wel weer terug voor de avondshow (ook nog nooit gezien).


Halverwege de middag kijken we elkaar aan en besluiten om in plaats van naar Animal Kingdom te gaan maar even naar de Premium Outlets te rijden, we hebben nog wat dingen op onze lijst staan. Achteraf blijkt dit een hele goede keuze want het moment dat wij terug rijden krijgen we een vrij lange Floridiaanse Regenbui over ons heen, je zou maar in het park lopen of zitten.


Nummerborden van vandaag: Missouri, New Jersey, Mississippi, Louisiana, Virginia, Oklahoma, Michigan, Ohio en Indiana. Een aantal dubbelen dus nog steeds geen staten bingo.


En voor de nieuwsgierigen dit is het jurkje dat ik heb gekocht, op de hanger is die wat minder spectaculair, ik zal, als ik hem deze week een keertje aan heb, wel een betere foto maken.

Much of nothing

De dag begint weer stralend met 25 gr om 7 uur smorgens. Omdat we nog wat boodschapjes nodig hebben en allebei niet zo top fit zijn vandaag, besluiten we naar de Wal-Mart en Dollar Tree te rijden en de rest van de middag lekker in en rond het zwembad door te brengen. Even een dagje rust en relaxen.

Rond een uurtje of 4 rijden we naar de LBV outlets om daar allebei te slagen voor leuke shirts en blouses  bij Old Navy. Verder op zit ook nog een soort van Disney Outlet, om toch een beetje aan 10.000 stappen te komen op deze luier dag besluiten we dat kleine stukje te gaan lopen. In de etalage van Tommy Hilfiger hangt echt een fantastische leuke, vrolijke, gave jurk. Gelukkig blijkt hij ook nog te passen ook dus de aankoop is snel gedaan. Nou ja snel gedaan, we hadden 2 klanten voor ons die het niet eens waren met de prijs van het item dat ze hadden gekocht of wilde kopen. Een ging zelfs een ander personeelslid erbij halen die een andere prijs had gezegd dan dat er op de kassa stond. Uiteindelijk mocht hij de rode tas dan ook voor die prijs meenemen en wilde dan ook maar gelijk de blauwe tas voor dezelfde prijs. Nou die vlieger ging echt niet op voor die man. De andere klant dacht dat hij voor 15 dollar 2 overhemden kon kopen, nee meneer dat was de prijs van de stropdas niet van de overhemden.. Nou laat dan maar. Goed 15 minuten later was ik dus pas aan de beurt, heb de kassière een compliment gegeven dat ze zo rustig bleef... ik zou dat niet kunnen. Uiteindelijk was ik zo blij met de jurk dat we helemaal vergeten zijn om naar de Disney Outlet te lopen.

Na de outlets zijn we even naar de Target gereden op Posner park, want ja we zaten nog steeds niet op een goed aantal stappen. Ook daar verdwenen er wat dingen in het karretje.

Als afsluiter, want ja we moet toch ook gegeten worden rijden we door naar Cracker Barrel.

Ma gaat voor de fried chicken, zelf kies ik de Fried shrimps. Het is weer overheerlijk en aangezien wij geen grote eters zijn zitten we bomvol, nemen we een doggy bag mee en hebben we zeker geen ruimte voor desserts. 

Een dag van much of nothing dus. 

Gisteren heb ik ma wegwijs gemaakt in de wereld van USA nummerborden. Iedere staat een eigen  nummerbord en dat er voor Florida verschillende nummerborden/designs zijn. Op het stuk St. Augustine naar  Orlando hebben we al aardig wat staten voorbij zien komen: New York, Californië, North en South Carolina, Texas, Ohio, Maine, Georgia, Alberqueque, Delaware, Texas, Utah, Colorado, en Tennessee. Vandaag konden we Oklahoma toevoegen. Leuke hoor Staten bingo, we houden jullie op de hoogte van de vorderingen.

Had ik al gezegd dat ik blij was met mijn jurkje 😁

Fallen in love

We schrijven Florida Mei 1992, de Vosjes zijn voor het eerst in Florida, een cadeau voor 35 jaar huwelijk (had San dat nou maar nooit gedaan, verslaving was geboren). Alles is nieuw, alles is gaaf, de rondreis startte in Miami en ging via Kennedy Space Center naar St Augustine (om via Orlando, Sarasota en Key West weer terug naar Miami te gaan). Het was onze 4e dag in Florida en we hadden regen zoals we zelden hadden gezien en daarna nog gezien hebben. Bijna 24 uur lang de tropische buien die we nu heel goed kennen van s middags een uurtje. Als verzopen katten bezoeken we het fort en lopen door het straatje met de oudste school van Amerika. Ik kan mij de gesprekken van toen nog goed herinneren, we vonden er op z'n zachts gezegd niets aan (in NL hebben we toch veel oudere en mooiere gebouwen, etc). Tel daarbij op dat we ook nog eens een verschrikkelijk hotel langs een spoorbaan hadden en onze mening over St. Augustine is gevormd.


Iedereen en alles verdient een tweede kans dus ook St Augustine, nu Juni 2019 (27 jaar later) vertrekken we in alle vroegte via de I4 (die redelijk goed door loopt) en de I95 nog een keertje naar St. Augustine. Na een goede 2 uur parkeren we bij het visitors center heerlijk overdekt voor 15 USD.

Bij de ticket balie raak ik in gesprek met een geweldige kerel, hij legt netjes uit dat beide treintjes hetzelfde doen en zijn maar dat we zelf moesten bepalen welke beter bij ons zou passen. Als we dan nog even staan te praten vertelt hij dat hij jaren lang in Nederland heeft gewoond (hij is zelf Schot) en niet op een plek nee hij heeft in meer steden gewoond in Nederland dan ik. Van Dordrecht tot Amsterdam Sloterdijk, van Haarlem tot Rotterdam. Grappige is dat hij in dezelfde industrie heeft gewerkt als ik voordat ik in het bier stapte, namelijk de Oil & Gas. Daar hou ik hier zo van die leuke spontane gesprekjes met wildvreemde.


Uiteindelijk kiezen wij voor de Orange/Green Old Town Trolley, bij het voor ons beruchte straatje stappen we uit en.... we worden verliefd op dit liefelijke plaatje. Wat een charmant straatje, wat een leuke winkeltjes en wat een excentrieke mensen.

Ergens in een zijstraatje zit een man op een digeridoo te spelen met een schattig hondje ernaast.

Ik raak met die man in gesprek omdat het mij intrigeert dat iemand zon moeilijk instrument (wat ook nog eens niet native is) zo kan bespelen. Hij gaf aan dat hij het vooral zichzelf heeft aangeleerd met een klein beetje hulp van een alternatieve therapeut met wie hij tijdelijk heeft samengewerkt. Maar het ging tegen zijn principe in dat mensen 50 USD voor een half uur moesten betalen om te slapen met op de achtergrond zijn muziekspel. Als mensen dan aangaven helemaal uitgerust te zijn dacht hij alleen maar ja joh je had ook gewoon zelf even een half uurtje naar bed kunnen gaan en een CD op kunnen zetten, had je 50 USD bespaart. Heerlijk die man, wel triest dat je op je 70e hier nog steeds moet werken en zo de kost moet verdienen...


Had ik al gezegd dat we de winkeltjes hier zo leuk vonden ;-). Zulke aparte artistieke kunstwerken verkopen ze hier. Vond het oprecht jammer dat ik die kikker niet kon meenemen (veel te groot en zwaar).

Verderop in de straat zien we een winkeltje met alleen maar spulletjes voor honden, natuurlijk kon ik het niet laten om wat lekkers daar voor Diesel te kopen.. Heb al meer voor hem gekocht dan voor mijzelf LOL.. Iets met je koopt alles voor je kinderen en vergeet jezelf.... (ja ik weet het Diesel is een hond, maar wel mijn hondenkind).

Geweldige waterbak bij de ingang trouwens.

We stappen weer het treintje in en besluiten om lekker de hele route te blijven zitten en weer eruit te stappen bij de auto.

St Augustine je hebt ons betoverd, volgende keer blijven we zeker langer (en met een overnachting).

Op de terugweg maken we nog een stop bij de Altamonte Mall, daar nuttigen we wat bij de Chinees (helaas geen topper of succesverhaal).  En om een aantal mensen gerust te stellen, tanken ging nu in een keer vlekkeloos (volgende keer tank ik de normale variant wel, tnx voor de tip Pieter en Kim). En het pinnen is nu wel gelukt bij de WaWa, ik heb denk ik veel te vroeg de wereld mogelijkheid heb aangezet en niet gezien heb dat er een einddatum op zit bij ING. Ook weer opgelost.

 We sluiten de dag heel vervelend weer af bij de pool onder genot van een drankje en hapje.



Vacation at it's best

We hebben het idee dat we hier al weken zitten, alles is zo vertrouwd en de Tom hoeft nog maar weinig te werken. Omdat het vanmorgen een heerlijke koele start was (lees 24 graden en strak blauwe hemel), besluiten we de ochtend aan het zwembad te blijven. Tenminste dat was de bedoeling, een beetje pratend over wat we gaan doen de komende week (en het weerbericht een beetje checkend) besluiten we om in plaats van woensdag morgen al naar St. Augustine te rijden. Omdat dit een vrij lange rit is, lijkt het ons handig om een gevulde koelbox voor onderweg mee te nemen.  Deze hebben we de afgelopen dagen wel op ons boodschappenlijstje gehad om mee te nemen, maar iedere keer komen we zonder het boxje thuis.


Dus op naar de Publix, kan ik gelijk ook de auto weer even voorzien van energie. Nu heb ik de eerste keren dat ik weer in de USA ben altijd ruzie met tanken, dus ik kijk er dan ook niet vol plezier naar uit. We kiezen de WaWa die tegenwoordig bij "onze" Publix zit, voor de zekerheid vraag ik aan een hele vriendelijke meneer naast mij welke van de 5 opties benzine ik moet tanken. In NL is het heel makkelijk ongelood 95, in de USA heb je 5 verschillende gehaltes. Aangezien ik altijd al moeite heb met kiezen en mij het niet verstandig lijkt om zo maar iets in de auto te gooien, zet ik mijn vrouwelijke trots op zij en vraag ik het aan mijn buurman. Die zag ik echt zo kijken van daar heb je weer zo'n vrouwelijke toerist die van niets weet, nou meneer in dit geval heeft u gelijk.. Hij legt vriendelijk uit dat premium bij nieuwe auto's aan te raden is. Dus aldus geschiedde... nou ja het was stap 1, ik wist wat ik moest kiezen. Eerste CC erin, oh ja postcode ingeven, op het Orlando forum meen ik gelezen te hebben dat ik mijn eigen postcode plus 0 kon kiezen... Nope… transactie verbroken. Oke haal diep adem, je kan dit, nog een keer proberen nu met de 0 erachter... Nope.. tel tot 10 ok laten we gelijk tot 100 tellen.. Denk na.. oh ja je hebt het mailtje van Caroline nog daar staat de postcode in... 3x is scheepsrecht toch?! En ja hoor groen licht, applause, sirenes,  u heeft een tank beurt gewonnen (nou ja moet wel betalen natuurlijk). We kunnen dus weer een paar kms rijden (tegen een heerlijk bedrag trouwens).


Tweede actie is geld pinnen, dat kon ook bij de WaWa, ja hoor daar stond idd een machine. Goed 1e kaart proberen, welk van de opties moet ik nu weer kiezen, withdrawel lijkt mij de enige juiste optie. Goed 2e stap van welk van de rekeningen... euuhhhhhh doe maar debit… Nope… Goed 2e poging... andere rekening gekozen savings…. Nope.. nou dat heeft zich dus 4x herhaalt en toe was ik er klaar mee. Ik krijg het vage vermoedde dat we met de ING kaarten slechts beperkt geld kunnen pinnen (iig niet bij alle apparaten want bij de Publix en Walmart hadden we dezelfde issues). Gelukkig heb ik nog een bedrijfsrekening, daar gaan we het van de week dan maar mee proberen. Geen zorgen hoor we hebben nog geld en we hebben ook nog credit cards dus we komen niet om van de honger en de dorst en we kunnen ook nog leuke dingen kopen.. Crowd funding hoeft niet gestart te worden, mag wel natuurlijk.


Gelukkig ging het boodschappen doen bij de Publix soepeltjes en liepen we zelfs met een koelboxje naar buiten.


Vlak voor vertrek hadden we even contact gehad met Monique of ze nog iets uit NL nodig had.. nou heel graag wat kleurrijke beertjes was het verzoek. Dus deze hebben we vandaag even afgeleverd bij haar. Er was volop bedrijvigheid in huis vanwege een unieke en zeer zeldzame gebeurtenis die er aankomt.. Wat dat mag ze zelf lekker vertellen laten we het er op houden dat het gezellig gaat worden.


Al pratende over van alles en nog wat (en wat advies over hoe ik normale televisiezenders in de slaapkamer kan krijgen ) kwamen we ineens op Epcot. Het plan was om daar eigenlijk na het bezoek aan Monique daar naar toe te gaan, maar ma en ik kwamen tot de ontdekking dat het zondag was en at we eigenlijk de traditie hadden/hebben om dat Celebration aan te doen en bij de Starbucks een bakkie te gaan doen.. We zitten al zodanig in de vakantiemodes dat we helemaal de dagen kwijt waren. Dus onze plannen waren aangepast tot dat Monique zei maar het is vandaag de laatste dag van het Garden Festival... Goed terug naar de oorspronkelijke planning en alsnog naar Epcot gereden.


Op het parkeerterrein lijkt het mee te vallen en we worden naar Create gestuurd, ervaring van een andere Florida-ganger afgelopen week (ik noem geen namen Hanneke ;-)), maak ik een foto van de rij waarin wij geparkeerd staan. Tascontrole verloopt soepel evenals de pascontrole. Ik was een beetje gespannen of dat wel goed zou gaan aangezien we een maand voor vertrek van onze kaartverkoper te horen kregen dat de kaarten die wij hadden ontvangen ineens door Disney ongeldig werden verklaard (nou ja in ieder geval maar tot een bepaalde datum eind april maar geldig waren). Ze hebben het netjes opgelost en nieuwe kaarten naar ons opgestuurd en deze functioneren gelukkig zonder problemen.


Binnen is het gelijk weer het mooie festival wat je overvalt, zo ongelofelijk mooi hoe Disney dit ieder jaar weer doet.



Aangezien het best wel warm is vandaag (hoe kan het ook anders in Florida in juni) gaan we eerst even afkoelen bij Mouse Gear, onze favoriete winkel in Epcot. We zien genoeg maar niets dat ons echt kan bekoren deze keer. Eenmaal buiten zie ik dat de vlindertuin er ook (weer) is, dus daar stappen we gelijk maar naar binnen. Wat zijn de vlinders klein dit jaar (of lijkt dat maar zo?).

Op het pad naar de World Show Case hebben ze ook weer fantastische kunstwerken neergezet.



Ik check de app en zie dat er "maar"50 minuten wachtrij bij Soarin staat. Dat is het kortste dat wij in ieder geval ooit in de rij hebben gestaan voor deze attractie. Aangezien het een hele nieuwe film is willen we die toch graag nog even mee pikken nu we er zijn. Aangekomen bij de wachtrij blijkt die zelfs nog korter te zijn en binnen 30 minuten staan we klaar om te boarden.. en dan zonder uitleg of verklaring worden we allemaal verzocht om als makke gansjes (polonaise kan ook voor de liefhebbers) achter de medewerker aan te lopen. We lopen weer helemaal terug, langs alle wachtrijen en worden aan de andere kant van het gebouw weer in dezelfde volgorde in de rij gezet om vervolgens weer 5 minuten te moeten wachten voor we kunnen boarden... Ik hoop maar dat er geen glider is neergestort bij de vorige rit... Ik weet niet niet wat ik leuker vond tijdens deze rit, de nieuwe film of de schrik reacties van ma... geweldig ze zat gewoon mee te bukken, links en rechts mee te sturen om alles maar te ontwijken en moest vooral bij de orka moeite doen om niet heel hard te gillen... Een extra dimensie aan deze fantastische attractie was het wel in ieder geval.

Voor de lezers die geen idee hebben wat Soarin is, kijk dit filmpje maar eens. Ik vind het een van de leukste en gaafste attracties waar ik in durf :-)


https://www.youtube.com/watch?v=Zh4V0vfN5QE

Na Soarin geeft ma aan eigenlijk liever naar huis te aan omdat ze last heeft van haar peesontstekking, nou vond ik dat zelf ook helemaal geen vervelend voorstel want het zwembad lonkte wel heel erg met dit weer. We verlaten Epcot dan ook deze keer wel met het treintje en kijken nog 1 keer naar de iconische bol van Epcot, tot later deze week.

We begrepen dat het in Nederland momenteel ook wel weer lekker weer is en dat mijn voorspelling dat zodra wij in Florida zijn er altijd een hittegolf of in ieder geval heel mooi zomers weer in Nederland wederom uit is gekomen. Als jullie dus vaker mooi weer willen hebben zou ik zeggen start die crowdfunding als nog maar op, wij willen ons met liefde opofferen.


Geniet ervan doen wij het hier ook.

Another day in paradise

We zitten nog niet helemaal in deze tijdzone. Vanacht wederom om 2 uur klaar wakker, gelukkig na een uurtje woelen nog wel wat uurtjes erbij kunnen pakken. Maar als ik eerlijk ben slaap ik liever gewoon door. De wekker, die ik voor de zekerheid heb gezet, blijkt naar verwachting dan ook niet echt nodig. Om half 6 stap ik de woonkamer binnen waar moeders al met haar tablet bezig is. Aangezien Discovery Cove om kwart over 7 al open gaat, gaan we maar gelijk de auto in, nou ja gelijk we hebben ons natuurlijk wel even aangekleed. Ontbijten zit bij de prijs in begrepen, dus dat slaan we thuis maar over.

De I4 is voor de verandering een verademing om te rijden (niet raar op dit tijdstip op zaterdag).  Na een klein half uurtje rijden we dan ook om 7 uur het terrein op, om vervolgens in een wachtrij te stappen. Wat blijkt de eerste mensen waren er al om kwart voor 7!!

Na de plichtplegingen en het officieel overhandigen van de toegangspas, kunnen we om half 8 aanschuiven voor het ontbijt. Het is allemaal een beetje anders dan de laatste keer dat wij hier waren, nu staan de bordjes gevuld en wel voor je klaar en kan je niet zelf meer opscheppen of kiezen. Niets mis mee, alleen anders.

We hebben geen dolphin swim geboekt dus we kunnen relaxt het park in, allereerst gaan we op zoek naar vrije stoelen, het liefst met parasol. Gelukkig zien we een mooi plekje aan de pool van de lazy river

We installeren ons en genieten van het weer en de bedrijvigheid. We doen een stukje van de lazy river en stappen halverwege uit. Om de camera niet open en bloot en vooral helemaal alleen te laten liggen hebben we die nog in het kluisje laten liggen. Aangezien alleen naar tekst een blog niet leuker maakt, loop ik even terug om de camera te  halen. Het valt mij op dat het vandaag enorm druk is in het park, in ieder geval veel drukker dan de vorige keren dat wij hier waren. Gelukkig is er een maximaal aantal mensen dat toegelaten wordt per dag waardoor het niet te-druk-hutje-mutje wordt. Terug bij moeders wil ik wat foto's maken van de prachtige bomen die er zijn. 

En toen had ik een déjà vu, het is namelijk handiger om de geheugenkaart terug te doen in de camera. Voor de blogs van gisteren had ik deze in de laptop gedaan, waar die op dat moment dus nog in zat. Gelukkig had ik ook de videocamera bij mij, dus weer de wandeltocht naar de locker.

Met de videocamera kan je blijkbaar ook foto's maken, blijkbaar maar ben er nog niet achter hoe. Omdat ik de camera nu toch heb gaan we even naar de marmasets en de voiliere. De vogels hebben niet zo heel veel trek door de warmte maar uiteindelijk krijg ik er toch eentje zover om wat uit mijn bakkie te eten. Staat mooi op de video nu alleen thuis eens uit gaan vogelen (mooie woordspeling) hoe ik dat van de camera af ga krijgen.

Omdat ik toch ook wat foto's wil voor de blog en ik stiekem foto's leuker vind dan video, loop ik weer terug naar de locker om mijn telefoon te halen (zo kom je ook aan je stappen per dag).

Als ik terug ben bij ons stekkie staat er net een medewerker met een schattig diertje (geen idee welk dier, maar was familie van de wasbeer). Het beestje lag lekker te slapen en vond het gekroel allemaal wel prima.

 DC is fantastisch opgezet, er groeien de mooiste planten en bomen.

Toch nog maar een keertje het water in naar de marmasets, kan ik er eindelijk een foto van maken. Het is een zoekplaatje maar er staan er aardig wat op. Zulke schattige beestjes.

In de dolphin pools is het de hele dag een drukte van belang, hele groepen gaan voor de swim. Wij hebben het al 2x eerder gedaan  dus deze keer laten we het voor wat het is, wel kijken we naar de verrichtingen van andere.

Zelfs de douches zijn in thema, vrolijke mozaïek.

Was mij bij binnenkomst niet opgevallen maar toen we het park verlieten en de hal rustig was, sprongen de dolfijnen er bijna letterlijk bovenuit.

Na een wat late lunch stappen we rond 3 uur in de auto, het is wel genoeg voor vandaag. We hebben weer genoten van DC. We besluiten lekker in en rond het zwembad de rest van de middag rond te brengen. Nou ja dat heeft een uurtje geduurd en toen keken we elkaar aan, zullen we even een uurtje gaan slapen? We zijn toch nog niet helemaal gewend aan de tijdzone en de hele dag buiten zijn. 

Na dat kleine hazeslaapje bleek het weer even iets anders geworden. Gelukkig duurt dat nooit lang.

                    

De rest van de middag en avond brengen we lekker relaxt door aan de pool en later binnen bij de televisie.

Morgen waarschijnlijk naar Epcot en wat boodschapjes afgeven. Wederom dus een lekker dagje in Paradiso.