Vacation at it's best

We hebben het idee dat we hier al weken zitten, alles is zo vertrouwd en de Tom hoeft nog maar weinig te werken. Omdat het vanmorgen een heerlijke koele start was (lees 24 graden en strak blauwe hemel), besluiten we de ochtend aan het zwembad te blijven. Tenminste dat was de bedoeling, een beetje pratend over wat we gaan doen de komende week (en het weerbericht een beetje checkend) besluiten we om in plaats van woensdag morgen al naar St. Augustine te rijden. Omdat dit een vrij lange rit is, lijkt het ons handig om een gevulde koelbox voor onderweg mee te nemen.  Deze hebben we de afgelopen dagen wel op ons boodschappenlijstje gehad om mee te nemen, maar iedere keer komen we zonder het boxje thuis.


Dus op naar de Publix, kan ik gelijk ook de auto weer even voorzien van energie. Nu heb ik de eerste keren dat ik weer in de USA ben altijd ruzie met tanken, dus ik kijk er dan ook niet vol plezier naar uit. We kiezen de WaWa die tegenwoordig bij "onze" Publix zit, voor de zekerheid vraag ik aan een hele vriendelijke meneer naast mij welke van de 5 opties benzine ik moet tanken. In NL is het heel makkelijk ongelood 95, in de USA heb je 5 verschillende gehaltes. Aangezien ik altijd al moeite heb met kiezen en mij het niet verstandig lijkt om zo maar iets in de auto te gooien, zet ik mijn vrouwelijke trots op zij en vraag ik het aan mijn buurman. Die zag ik echt zo kijken van daar heb je weer zo'n vrouwelijke toerist die van niets weet, nou meneer in dit geval heeft u gelijk.. Hij legt vriendelijk uit dat premium bij nieuwe auto's aan te raden is. Dus aldus geschiedde... nou ja het was stap 1, ik wist wat ik moest kiezen. Eerste CC erin, oh ja postcode ingeven, op het Orlando forum meen ik gelezen te hebben dat ik mijn eigen postcode plus 0 kon kiezen... Nope… transactie verbroken. Oke haal diep adem, je kan dit, nog een keer proberen nu met de 0 erachter... Nope.. tel tot 10 ok laten we gelijk tot 100 tellen.. Denk na.. oh ja je hebt het mailtje van Caroline nog daar staat de postcode in... 3x is scheepsrecht toch?! En ja hoor groen licht, applause, sirenes,  u heeft een tank beurt gewonnen (nou ja moet wel betalen natuurlijk). We kunnen dus weer een paar kms rijden (tegen een heerlijk bedrag trouwens).


Tweede actie is geld pinnen, dat kon ook bij de WaWa, ja hoor daar stond idd een machine. Goed 1e kaart proberen, welk van de opties moet ik nu weer kiezen, withdrawel lijkt mij de enige juiste optie. Goed 2e stap van welk van de rekeningen... euuhhhhhh doe maar debit… Nope… Goed 2e poging... andere rekening gekozen savings…. Nope.. nou dat heeft zich dus 4x herhaalt en toe was ik er klaar mee. Ik krijg het vage vermoedde dat we met de ING kaarten slechts beperkt geld kunnen pinnen (iig niet bij alle apparaten want bij de Publix en Walmart hadden we dezelfde issues). Gelukkig heb ik nog een bedrijfsrekening, daar gaan we het van de week dan maar mee proberen. Geen zorgen hoor we hebben nog geld en we hebben ook nog credit cards dus we komen niet om van de honger en de dorst en we kunnen ook nog leuke dingen kopen.. Crowd funding hoeft niet gestart te worden, mag wel natuurlijk.


Gelukkig ging het boodschappen doen bij de Publix soepeltjes en liepen we zelfs met een koelboxje naar buiten.


Vlak voor vertrek hadden we even contact gehad met Monique of ze nog iets uit NL nodig had.. nou heel graag wat kleurrijke beertjes was het verzoek. Dus deze hebben we vandaag even afgeleverd bij haar. Er was volop bedrijvigheid in huis vanwege een unieke en zeer zeldzame gebeurtenis die er aankomt.. Wat dat mag ze zelf lekker vertellen laten we het er op houden dat het gezellig gaat worden.


Al pratende over van alles en nog wat (en wat advies over hoe ik normale televisiezenders in de slaapkamer kan krijgen ) kwamen we ineens op Epcot. Het plan was om daar eigenlijk na het bezoek aan Monique daar naar toe te gaan, maar ma en ik kwamen tot de ontdekking dat het zondag was en at we eigenlijk de traditie hadden/hebben om dat Celebration aan te doen en bij de Starbucks een bakkie te gaan doen.. We zitten al zodanig in de vakantiemodes dat we helemaal de dagen kwijt waren. Dus onze plannen waren aangepast tot dat Monique zei maar het is vandaag de laatste dag van het Garden Festival... Goed terug naar de oorspronkelijke planning en alsnog naar Epcot gereden.


Op het parkeerterrein lijkt het mee te vallen en we worden naar Create gestuurd, ervaring van een andere Florida-ganger afgelopen week (ik noem geen namen Hanneke ;-)), maak ik een foto van de rij waarin wij geparkeerd staan. Tascontrole verloopt soepel evenals de pascontrole. Ik was een beetje gespannen of dat wel goed zou gaan aangezien we een maand voor vertrek van onze kaartverkoper te horen kregen dat de kaarten die wij hadden ontvangen ineens door Disney ongeldig werden verklaard (nou ja in ieder geval maar tot een bepaalde datum eind april maar geldig waren). Ze hebben het netjes opgelost en nieuwe kaarten naar ons opgestuurd en deze functioneren gelukkig zonder problemen.


Binnen is het gelijk weer het mooie festival wat je overvalt, zo ongelofelijk mooi hoe Disney dit ieder jaar weer doet.



Aangezien het best wel warm is vandaag (hoe kan het ook anders in Florida in juni) gaan we eerst even afkoelen bij Mouse Gear, onze favoriete winkel in Epcot. We zien genoeg maar niets dat ons echt kan bekoren deze keer. Eenmaal buiten zie ik dat de vlindertuin er ook (weer) is, dus daar stappen we gelijk maar naar binnen. Wat zijn de vlinders klein dit jaar (of lijkt dat maar zo?).

Op het pad naar de World Show Case hebben ze ook weer fantastische kunstwerken neergezet.



Ik check de app en zie dat er "maar"50 minuten wachtrij bij Soarin staat. Dat is het kortste dat wij in ieder geval ooit in de rij hebben gestaan voor deze attractie. Aangezien het een hele nieuwe film is willen we die toch graag nog even mee pikken nu we er zijn. Aangekomen bij de wachtrij blijkt die zelfs nog korter te zijn en binnen 30 minuten staan we klaar om te boarden.. en dan zonder uitleg of verklaring worden we allemaal verzocht om als makke gansjes (polonaise kan ook voor de liefhebbers) achter de medewerker aan te lopen. We lopen weer helemaal terug, langs alle wachtrijen en worden aan de andere kant van het gebouw weer in dezelfde volgorde in de rij gezet om vervolgens weer 5 minuten te moeten wachten voor we kunnen boarden... Ik hoop maar dat er geen glider is neergestort bij de vorige rit... Ik weet niet niet wat ik leuker vond tijdens deze rit, de nieuwe film of de schrik reacties van ma... geweldig ze zat gewoon mee te bukken, links en rechts mee te sturen om alles maar te ontwijken en moest vooral bij de orka moeite doen om niet heel hard te gillen... Een extra dimensie aan deze fantastische attractie was het wel in ieder geval.

Voor de lezers die geen idee hebben wat Soarin is, kijk dit filmpje maar eens. Ik vind het een van de leukste en gaafste attracties waar ik in durf :-)


https://www.youtube.com/watch?v=Zh4V0vfN5QE

Na Soarin geeft ma aan eigenlijk liever naar huis te aan omdat ze last heeft van haar peesontstekking, nou vond ik dat zelf ook helemaal geen vervelend voorstel want het zwembad lonkte wel heel erg met dit weer. We verlaten Epcot dan ook deze keer wel met het treintje en kijken nog 1 keer naar de iconische bol van Epcot, tot later deze week.

We begrepen dat het in Nederland momenteel ook wel weer lekker weer is en dat mijn voorspelling dat zodra wij in Florida zijn er altijd een hittegolf of in ieder geval heel mooi zomers weer in Nederland wederom uit is gekomen. Als jullie dus vaker mooi weer willen hebben zou ik zeggen start die crowdfunding als nog maar op, wij willen ons met liefde opofferen.


Geniet ervan doen wij het hier ook.

Another day in paradise

We zitten nog niet helemaal in deze tijdzone. Vanacht wederom om 2 uur klaar wakker, gelukkig na een uurtje woelen nog wel wat uurtjes erbij kunnen pakken. Maar als ik eerlijk ben slaap ik liever gewoon door. De wekker, die ik voor de zekerheid heb gezet, blijkt naar verwachting dan ook niet echt nodig. Om half 6 stap ik de woonkamer binnen waar moeders al met haar tablet bezig is. Aangezien Discovery Cove om kwart over 7 al open gaat, gaan we maar gelijk de auto in, nou ja gelijk we hebben ons natuurlijk wel even aangekleed. Ontbijten zit bij de prijs in begrepen, dus dat slaan we thuis maar over.

De I4 is voor de verandering een verademing om te rijden (niet raar op dit tijdstip op zaterdag).  Na een klein half uurtje rijden we dan ook om 7 uur het terrein op, om vervolgens in een wachtrij te stappen. Wat blijkt de eerste mensen waren er al om kwart voor 7!!

Na de plichtplegingen en het officieel overhandigen van de toegangspas, kunnen we om half 8 aanschuiven voor het ontbijt. Het is allemaal een beetje anders dan de laatste keer dat wij hier waren, nu staan de bordjes gevuld en wel voor je klaar en kan je niet zelf meer opscheppen of kiezen. Niets mis mee, alleen anders.

We hebben geen dolphin swim geboekt dus we kunnen relaxt het park in, allereerst gaan we op zoek naar vrije stoelen, het liefst met parasol. Gelukkig zien we een mooi plekje aan de pool van de lazy river

We installeren ons en genieten van het weer en de bedrijvigheid. We doen een stukje van de lazy river en stappen halverwege uit. Om de camera niet open en bloot en vooral helemaal alleen te laten liggen hebben we die nog in het kluisje laten liggen. Aangezien alleen naar tekst een blog niet leuker maakt, loop ik even terug om de camera te  halen. Het valt mij op dat het vandaag enorm druk is in het park, in ieder geval veel drukker dan de vorige keren dat wij hier waren. Gelukkig is er een maximaal aantal mensen dat toegelaten wordt per dag waardoor het niet te-druk-hutje-mutje wordt. Terug bij moeders wil ik wat foto's maken van de prachtige bomen die er zijn. 

En toen had ik een déjà vu, het is namelijk handiger om de geheugenkaart terug te doen in de camera. Voor de blogs van gisteren had ik deze in de laptop gedaan, waar die op dat moment dus nog in zat. Gelukkig had ik ook de videocamera bij mij, dus weer de wandeltocht naar de locker.

Met de videocamera kan je blijkbaar ook foto's maken, blijkbaar maar ben er nog niet achter hoe. Omdat ik de camera nu toch heb gaan we even naar de marmasets en de voiliere. De vogels hebben niet zo heel veel trek door de warmte maar uiteindelijk krijg ik er toch eentje zover om wat uit mijn bakkie te eten. Staat mooi op de video nu alleen thuis eens uit gaan vogelen (mooie woordspeling) hoe ik dat van de camera af ga krijgen.

Omdat ik toch ook wat foto's wil voor de blog en ik stiekem foto's leuker vind dan video, loop ik weer terug naar de locker om mijn telefoon te halen (zo kom je ook aan je stappen per dag).

Als ik terug ben bij ons stekkie staat er net een medewerker met een schattig diertje (geen idee welk dier, maar was familie van de wasbeer). Het beestje lag lekker te slapen en vond het gekroel allemaal wel prima.

 DC is fantastisch opgezet, er groeien de mooiste planten en bomen.

Toch nog maar een keertje het water in naar de marmasets, kan ik er eindelijk een foto van maken. Het is een zoekplaatje maar er staan er aardig wat op. Zulke schattige beestjes.

In de dolphin pools is het de hele dag een drukte van belang, hele groepen gaan voor de swim. Wij hebben het al 2x eerder gedaan  dus deze keer laten we het voor wat het is, wel kijken we naar de verrichtingen van andere.

Zelfs de douches zijn in thema, vrolijke mozaïek.

Was mij bij binnenkomst niet opgevallen maar toen we het park verlieten en de hal rustig was, sprongen de dolfijnen er bijna letterlijk bovenuit.

Na een wat late lunch stappen we rond 3 uur in de auto, het is wel genoeg voor vandaag. We hebben weer genoten van DC. We besluiten lekker in en rond het zwembad de rest van de middag rond te brengen. Nou ja dat heeft een uurtje geduurd en toen keken we elkaar aan, zullen we even een uurtje gaan slapen? We zijn toch nog niet helemaal gewend aan de tijdzone en de hele dag buiten zijn. 

Na dat kleine hazeslaapje bleek het weer even iets anders geworden. Gelukkig duurt dat nooit lang.

                    

De rest van de middag en avond brengen we lekker relaxt door aan de pool en later binnen bij de televisie.

Morgen waarschijnlijk naar Epcot en wat boodschapjes afgeven. Wederom dus een lekker dagje in Paradiso.

Taking it easy

Na de vroege sluiting van onze luiken gisteren zijn we allebei rond 5 uur/half 6 toch echt wel wakker en klaar voor de dag. Na een heerlijk ontbijtje buiten (kan makkelijk als het als 25 graden is), gaan we op pad voor de boodschappen. Omdat we de buurt een beetje kennen besluiten we eerst naar Sandy Ridge te rijden om daar te gaan utivoeren waarom we deze reis gemaakt hebben.


Rond 7 uur rijden we daar het terrein op en het verbaast ons hoe ongelofelijk druk het daar is, het is niet alleen slinger de slang de auto's ontwijken maar ook lijken bijna alle huizen wel bezet. Bij onze oude villa aangekomen, komen we tot de conclusie dat het misschien beter is om later op de dag het moment maar te pakken. We hoeven geen pottenkijkers en gezien de hoeveelheid autos in de straat is dat wel een risico. We rijden dus de wijk weer uit en gaan naar de nieuwe Walmart, na ongeveer 15 minuten draaien we daar het terrein op. Een ieder die weet hoe groot de Walmart is begrijpt dat wij er ongeveer 2 uur later en aardig wat dollars armer naar buiten liepen.


We gaan op ons gemak terug naar "onze" villa, wat een heerlijkheid om hier weer te rijden, en wat een feest van herkenning na 4 jaar. Ik was bang dat we de weg niet meer zouden weten, nou die automatische piloot doet het nog steeds prima, ondanks de leeftijd.


Omdat het heerlijk weer is en wij de eerste dagen altijd rustig willen acclimatiseren blijven we tot een uurtje of 1 lekker bij en in het zwembad. En dan is het toch echt tijd om onze missie te gaan volbrengen. We rijden in een ruk naar Sandy Ridge, parkeren de auto en zoeken ons plekje op. Een aantal van jullie zullen de plek wel herkennen. Hier hebben we met een lach en een traan een beetje van die ouwe teruggebracht. Ons stekkie waar we het zo fijn hadden met z'n drieën. Helaas zijn de eendjes niet even hallo komen zeggen, wat ik begrijp als ik naar die lage water stand kijk.

Misschien dat nu we dit achter de rug hebben we echt kunnen gaan genieten, want het vakantiegevoel was tot nu toe beperkt aanwezig en vooral heel dubbel.


Om even wat leuks ter afleiding te gaan doen zijn we doorgereden naar Disney Springs. Boy wat is warm en oh boy oh boy wat is het druk in Disney Springs. Wij zijn allebei tot de conclusie gekomen dat wij het oude intieme van DownTown Disney erg missen en dat dit toch wat minder aan ons besteed is. Al lopend ontdekken we ineens dat ze daar ook de beroemde-over-heerlijke Pineapple Float verkopen, niets geen kwartier wachtrij zoals in Magic Kingdom gewoon gelijk aan de beurt. Jeetje we hebben er weer van genoten, wat is die toch lekker.

De rest van de dag verblijven we heerlijk aan de pool met een drankje en een hapje. Morgen de hele dag in Discovery Cove, als ik nog fut heb zal ik s avonds de blog daarover schrijven.

Finally T-Day

Na ruim een jaar plannen en wachten is het dan vandaag eindelijk zo ver T(ravel)-Day. Officieel was gisteren mijn vakantie al begonnen, maar zo'n laatste dag is best hard werken. Niet alleen moest de koffer nog verder ingepakt worden, er moest ook nog schoongemaakt worden (rare gewoonte want je bent er 2,5 week niet dus waarom eigenlijk?), nagels moesten nog vakantie klaar gemaakt worden en het ergste moment van alles Diesel moest nog naar zijn logeer/hoteladres voor de komende 2,5 week gebracht worden.


Wat is dat toch dat ik iedere keer weer in onbedaarlijk janken uitbarst als ik mijn monstertje achterlaat bij Conchita? Ik weet dat hij het meer dan fantastisch heeft, ik weet dat hij er zeer goed verzorgt wordt en dat hij 2,5 week met zijn grote vriend kan spelen en toch, toch he was er weer een zeer plaatselijke wolkenbreuk. Het was dan ook een zeer kort en krachtig afscheid, om de pijn een beetje te verzachten en de start van de vakantie te vieren zijn ma en ik daarna maar gelijk lekker uit eten gegaan.

Omdat we vroeg door Ron zouden worden opgehaald (lees op mijn verzoek 06.15 uur) zijn we vroeg een poging tot slapen gaan doen. En zoals altijd hebben we weer ongeveer ieder uur gezien uit angst om te verslapen. Anyway terug naar de T-day.

Ron kwam stipt om 6.15 uur onder politiebegeleiding de straat binnen rijden, nee hij had niets verkeerd gedaan er bleek achteraf 2 straten verder een verdachte situatie te zijn met een gevonden gewonde man. Maar klinkt op zich wel stoer natuurlijk dat je onder politiebegeleiding (in de goede zin van het woord) wordt opgehaald.


De reis naar Schiphol verliep zeer voorspoedig (niet zo raar op Hemelvaartdag wanneer bijna heel Nederland vrij is). Binnen 40 minuten stonden we al in de vertrekhal, hopelijk de voorbode voor de rest van de trip. De balie was al open dus wilde wij gelijk doorlopen, helaas stond er een of ander chagrijnig vrouwelijk persoon ons in de weg. Op een redelijke arrogante of hooghartige toon (ben er nog steeds niet achter welk van de twee) vroeg ze ons naar onze handbagage. Ik (naïef misschien) was er vanuit gegaan dat, zoals alle andere jaren met zowel TUI als andere maatschappijen je een trolley en een laptop als handbagage mee mocht nemen (2 stuks pp), heb mij er verder dan ook niet in verdiept wat wel en niet mocht. Dus een hele discussie waarin ik tot 3x toe zei maar je mag toch 2 stuks mee nemen (was een beetje olie op het vuur geloof ik) ging ze echt op de strepen staan. Ze stond nog net niet te stampvoeten, puntje bij paaltje heb ik met pijn en moeite en veel geprop de laptop in mijn trolley gekregen. Ik had alleen nog mijn tasje met mijn papieren om mij hangen, nou dat ging ze dan nu door de vingers zou zien maar dat die echt opgeborgen moest zijn later. Toen ik haar nogmaals duidelijk maakte dat daar mijn papier in zaten die ik 5 meter verder nodig zou hebben (zoals paspoort etc) dat ik die ook niet van plan was om nu te bergen, mochten we toch schoorvoetend door. Gelukkig bleek de dame achter de balie wel vriendelijk en opgewekt, dat maakt weer een heel stuk goed.


De procedure door de douane heen liep als klokwerk, wat is dat tegenwoordig toch allemaal relaxt.. Geen gehannes meer met laptops uit tassen, camera's die er uit moesten etc. Gewoon alles in een bakkie gooien en door. Ook bij de paspoort controle ging het snel en efficient. Ik denk dat we hooguit (even de discussie met madam-ik-ben-met-verkeerde-been-uit-bed-gestapt na) ongeveer 15 minuten heeft geduurd. Achter de douane nog even wat tijdschriften gescoord en toen begonnen aan een 20 minuten durende speurtocht want waar tegenwoordig lounge 41 zit... Automatisch al boven gebleven maar daar stond toch echt een bordje dat je naar beneden moest. Puntje bij paaltje maar even een routebeschrijving gevraagd aan een dame die met foldertjes stond (uit beleefdheid maar eentje meegenomen). Uiteindelijk bleek deze dus 15 minuten lopen van de ingang te liggen. De lounge was goed verzorgd en vooral heel druk. We konden nog net 2 vrije stoelen vinden. Na een heerlijk ontbijtje, wat bakkies koffie en andere versnaperingen zijn we langzaam aan maar aan de terugreis naar de Gate begonnen. We waren ingedeeld bij Gate G13, verder kan bijna niet volgens mij. Voor ons een gehele nieuwe ervaring (nieuwe gate), nog nooit op verre vluchten zijn wij met een busje naar het vliegtuig gebracht. Zou TUI aan het bezuinigen zijn op gate prijzen? De procedure duurde eindeloos lang omdat er maar 1 bus beschikbaar was. Gevolg een uurtje vertraging, gelukkig konden we een groot gedeelte inhalen was de boodschap uit de cockpit.


De vlucht zelf verliep heel rustig, we konden kiezen uit vegetarische pasta of bami, ma ging voor de bami ik koos natuurlijk de andere variant.

Het filmaanbod was leuk dus heb er 3 weggetikt waaronder eindelijk Bohemian Rapsody (ja weet het ben er een beetje laat mee) en heb zelfs nog even een uurtje kunnen slapen. 1,5 uur voor landing werd er nog een overheerlijk broodje geserveerd met een plak cake waar de Starbucks cake niet voor onder doet (denk dat hij 3 cm dik was). Een half uur voor aankomst hadden we nog steeds geen douane formulieren gekregen en aangezien wij wel iets heel bijzonders bij ons hadden begon ik mij toch wel een klein beetje zorgen te maken. Navraag bleek dat dit sinds kort niet meer nodig is. Er hoeven geen formulieren meer ingevuld te worden als je onder ESTA reist, hoe relaxt.


We zaten vrij dicht bij de uitgang dus nadat eerst USA, Star Class en Miami passagiers van boord waren gegaan waren wij als een van de eerst volgende eruit (hoe anders als heen waar ik de ene laatste was die aan boord ging). De rij bij de douane viel dan ook gelukkig enigszins mee. Een leuke beagle maakte het wachten erg aangenaam, helaas was deze beagle niet voor iedereen even leuk, er werden wat mensen uit de rij gehaald door haar. De formaliteiten waren snel voorbij door een zeer aangenaam gesprek met de ambtenaar. Waar we al die tijd dus zenuwachtig over waren (de as van mijn vader die in onze handbaggage zat) en waar moeders slapeloze nachten over heeft gehad werd nog niet eens naar gevraagd. De koffers lagen inmiddels al op de band dus binnen 10 minuten stonden wij bij National, Tenminste ik dacht dat ik bij National stond, na 4 minuten zoeken vroeg die vriendelijke man waar heb je geboekt, nou bij National.. euuuuhhh je staat bij Enterprise (ook groen logo), we zijn net gisteren gewisseld van balie... Op dus naar de correcte balie waar ik na een geanimeerd gesprek met Maria (over dus de verwarring) op vraag of ze een mooie bakkie met een hogere instap voor moeders had vroeg ze wij de Jeep Compass wat vonden? Nou doe mij die maar :-) Dus we rijden nu in een zo goed als nieuwe witte Jeep Compass (713 mile maar op de teller).

Na wat files kwamen we al snel weer op bekend terrein, aangezien we nog redelijk fit waren (zover wij fit kunnen zijn dan he) hebben we maar gelijk noodzakelijke boodschappen gehaald. De rest van de boodschappen volgt morgen wel. Aangekomen bij de villa A Touch of Dutch hebben we alleen maar ooohhhh, ahhhh en kijk eens geroepen.

Wat een prachtige luxe villa, beetje jammer alleen dat de hele buurt alleen inmiddels weet dat de Vosjes gearriveerd zijn. In mij enthousiasme om het zwembad te gaan bekijken heb ik de buitendeur open gedaan.. gevolg een oorverdovend alarm. Dus ik in redelijke paniek naar de beveligingsbox gelopen kijken of ik hem daar uit kreeg, niets van dat alles.. Uiteindelijk management companie gebeld.. voicemail was vol... ADT geprobeerd te bellen... lukte niet.. Toen kreeg ik gelukkig een belletje van de Management Companie terug... wat is er aan de hand... nou ja euuuhhh lijkt mij toch wel heel duidelijk te horen er gaat een alarm af... Ja klopt dat is een extra veiligheidsmaatregelen, druk op de knop... ja welke knop dan nou ja op die knop. Nou dat gesprek heeft ongeveer 5 minuten geduurd toen werd mij pas duidelijk dat de knop niet naast de voordeur zat maar naast de achterdeur die ik open had gedaan.. Tja je moet het even weten he...


Nadat we alles uitgepakt hadden en een heerlijke glas wijn (dank daarvoor Carolien en Robert-Jan) ging om 21 uur toch echt het licht uit op Oak Tree Drive.

14 Days and Counting

Time flies when you are having fun! Nou laten we zeggen dat de tijd niet vliegt maar met Mach-4 gaat. De afgelopen weken zijn voorbij gegaan voordat ik met mijn ogen kon knipperen. En dan is het ineens nog maar 14 dagen voor vertrek.

Inmiddels hebben we de stoelen vastgelegd (bij de nooduitgang) en de lounge geboekt. Dat laatste niet alleen om lekker comfortabel te kunnen zitten tijdens het wachten, maar ook omdat je daar dan lekker kan ontbijten. De koffers zijn uit de mottenballen gehaald en we kunnen langzaam aan gaan bedenken wat we wel en vooral niet meenemen naar Florida. Aangezien dat de bagage heen "maar" 20 kg p/p mag zijn moeten we wel economisch inpakken.

Afgelopen week, zoals eerder vertelt, in Obertrum geweest om mijn Diplom BierSommelier te halen, mooie intensieve dagen vol inspirerende belevenissen en hele gezellige mensen. Aansluitend met wat tussenstops de dagen afgesloten in Bamberg Duitsland. Hier wat foto's die de sfeer en de reis goed weergeven, erg zwaar en intensief :-)

Salzburg

Proefsessie

 Ontbijt 1e gang

 Ontbijt 2e gang

 Ontbijt 3e gang

 Cheers

 Afgestudeerd

 Leuke tip, helaas gesloten toen wij er waren.

 Road Trip Buddies

 Jeetje dit was lekker: Fluffy Cheese Cake bij Liebesbier.

Mooi Bamberg

De komende 2 weken zitten nog vol leuke en ik-ga-op-vakantie-afspraken zoals kapper, nagels etc. Helaas is het concert van Elton John uitgesteld geworden doordat 1van de bandleden ziek is momenteel. Gelukkig wel naar een dag dat ik hopelijk kan, hopelijk in de zin dat wij s morgens landen. Zonder vertraging zou ik er dus theoretisch gezien bij kunnen zijn. Ik ga de hele terugreis heel hard duimen. Maar voor nu ga ik mij daar nog niet mee bezig houden. Eerst aftellen naar onze vertrekdag.14 days and counting!

99 Days and Counting

Wat vliegt de tijd!! Hoe ouder je wordt hoe sneller het gaat, vroeger vond ik dat maar onzin maar nu.... Aangezien het al weer een tijd geleden is dat de laatste blog is geschreven een kleine update op deze memorabele dag.

Omdat wij altijd met veel plezier uitkijken naar de vakantie(s) heb ik altijd een countdown widget op mijn telefoon staan. Momenteel tel ik af naar 2 hele leuke belevenissen. De eerste die er aan komt is Obertrum, Oostenrijk. Nee dat zal geen vakantie worden, maar wel enorm gaaf en een belevenis. Ik ben namelijk al bijna 2 jaar bezig met een opleiding tot Bier Sommelier. In eerste instantie bedoelt om meer kennis te krijgen over het product waar ik al bijna 20 jaar in en mee werk. Maar inmiddels is het ook uitgegroeid tot een grote waardering voor craft bier en is het oorspronkelijke doel ook uitgegroeid tot een uit-de-hand-aan-het-groeien-hobby. In de afgelopen jaren heb ik samen met Ron en Jos (mijn beste vrienden) meerdere proeverijen gedaan, zowel thuis als bij Jopen en op bierfestivals. Heb ik met Jack een eigen bier gebrouwen en begin ik al een kleine verzameling boeken over bier op te bouwen (nu nog tijd vinden en maken om ze te gaan lezen).

Obertrum (afbeelding van Wikipedia)

Even terug naar Obertrum, dit is het laatste gedeelte van de opleiding. In 2 dagen tijd zullen wij verschillende trainingen, lessen en praktijk krijgen om uiteindelijk (hopelijk) het diploma International Bier Sommelier te ontvangen. Samen met 2 van mijn Stibon maatjes Charlotte en Taco vertrekken wij op 8 mei richting Oostenrijk om daar eerst 2 dagen gebrainwasht te worden om vervolgens in Bambergen, Beieren (Duitsland) het leuk met zijn 3en af te sluiten.

Bambergen (afbeelding van internet)

Bambergen staat op de werelderfgoedlijst omdat de oorspronkelijk middeleeuwse gebouwen in het centrum zo goed bewaard zijn gebleven. Daarnaast staat Bambergen ook bekend om zijn Rauchbier, nu ben ik daar geen grote fan van maar er zijn zoveel brouwerijen in Bambergen dat ik er ongetwijfeld ook andere mooie bieren kan drinken. Wij vonden het een geschikte plaats om op (hopelijke) succes te proosten.

De week na Obertrum is ook nog gevuld met allemaal leuke gebeurtenissen. Op woensdag ga ik namelijk voor het eerst mijn idiool sinds mijn tienerjaren live zien. Eindelijk is het gelukt om kaartjes te bemachtigen voor Elton John. Het heeft ruim 30 jaar geduurd maar oh boy wat heb ik hier zin in, 8e rij van het podium, zo gaaf! Dan is het nog niet voorbij met mooie gebeurtenissen, de dag na Elton start namelijk de week van het Nederlandse Bier, dit wordt afgetrapt met een bierfestival in de Grote Kerk in Den Haag. Dat mag ik natuurlijk niet missen dus samen met Jos, Ron, Anita en Jan ga ik hopelijk weer mooie bieren ontdekken.

Elton John (foto van internet)

En dan, na al deze gave gebeurtenissen, is het bijna tijd om in het vliegtuig richting Florida te stappen. Onze to-do lijst wordt steeds groter dus het gaat een uitdaging worden om alles in die 2,5 week te proppen.

We hebben deze week nog even contact gehad met TUI Hoofddorp omdat wij stoelreservering en de lounge wilde bijboeken. Blijkt dat dat pas 30 dagen voor vertrek echt kan, dus deze toegevoegd op de nog-to-doen-lijst voor de vakantie. Binnenkort maar eens gaan beginnen om alles bij elkaar zoeken qua camera's en benodigdheden en gaan bedenken hoe ik tegelijk kan fotograferen en filmen... Iemand tips :-) ?

99 days and counting

Progress is made

Inmiddels zijn we al weer een aantal weken verder en hebben we best al wat van onze voorbereidingen-Florida-2019-lijst af kunnen strepen, want als de Vosjes eenmaal iets in hun ….., euuuuhhh laten we het netjes houden, de Vosjes laten er geen gras over groeien.


In de vorige blog hadden we al aangegeven dat we in ieder geval Seaworld wilde bezoeken en een bezoek aan Discovery Cove overwogen. De kenners weten dat als je een dag Discovery Cove boekt je er gratis 14 dagen Seaworld bij krijgt (en met een kleine bijbetaling ook nog eens 14 dagen Bush Gardens). Om optimaal gebruik te kunnen maken van de 14 dagen waren we het er snel over eens dat we dat op de zaterdag na aankomst (we vliegen donderdag) wilde doen aangezien je toch extreem vroeg wakker bent de eerste dagen. Ik had gelijk een mooi cadeau voor ma voor Moederdag, Kerst, verjaardag en Pasen (ben ik daar ook weer vanaf ;-) dus op 3 juni 2018 hebben wij de tickets geboekt voor 2 juni 2019!


Nu blijkt dat als je er geen gras over laat groeien het soms een groot voordeel op kan leveren, sinds 15-7 (of misschien zelfs al eerder) is Seaworld bezoek niet meer in de prijs van Discovery Cove in begrepen. Hebben we weer een mooie besparing/voordeel te pakken dat wordt nog meer genieten van alle 3 de parken.

Ook Disney staat uiteraard op onze to-do list voor 2019, hoe kan het ook anders voor ons als Disney fans. We waren toch lekker in de flow van wat gaan we doen, wat hebben we nodig dus de zoektocht naar Magic Base Tickets ook gelijk maar gedaan. Uiteindelijk toch weer voor onze huisleverancier van deze tickets gekozen. De tickets kwamen heel netjes een paar dagen na de betaling binnen, inclusief wat extra's aan kortingsbonnen en een wegenkaart van Florida. Niet dat ik die laatste ooit zal gebruiken want kaartlezen is voor mij net zo'n een abacadabra als wiskunde... beide zijn voor mij niet te begrijpen.. ik ga standaard (vooral in de stad) links waar ik rechts zou moeten en andersom. Tomtom is mijn grootste, beste en meest betrouwbare vriend in dit geval.

Na het grondig bestuderen van al het moois alles weer teruggedaan in de enveloppe, ma zou het bij de spullen gaan leggen. In de tussentijd is er bij ma thuis een grondige rennovatie aan de gang en had ze besloten dat dat ook een heel mooi moment was om na ruim 40 jaar nieuwe meubels te willen. Aangezien er voor de rennovatie toch plaats gemaakt moest worden voor de bouwvakkers hebben we alles in dozen gedaan, kast afgebroken (was geen gegadigde voor te vinden), andere spullen laten ophalen door het goede doel en de bank aan een meisje mee gegeven die op zich zelf ging wonen en weinig tot geen budget had.. Kamer leeg en enigszins (als je niet naar de dozen kijkt) op geruimd.

Allemaal op schema, zonder stress en problemen tot dat...… ma ineens kwam met de mededeling dat ze de Disneypassen kwijt was. Alles over hoop gehaald, oude kranten 6x doorgespit bedacht wat er zou kunnen zijn gebeurd of waar ze het nog had neer kunnen leggen.. maar niets van het alles.. geen enveloppe met die handige wegenkaart-die-ik-toch-niet-ga-gebruiken of belangrijker nog de 2 toegangspassen. Slapeloze nachten gingen in, ondanks de hele goede slaapthee die wij tegenwoordig hebben.

De verbouwing is nu bijna afgerond, de meubels komen deze week dus het leven is bijna weer zoals het was alleen die tickets.. waar zijn ze. Het vermoeden is dat ze waarschijnlijk met opruimen of in een doos zijn beland die nog zijn ingepakt of misschien wel weg zijn gegooid samen met een krant.

Omdat ik de WIFI niet aan de praat kreeg in mijn kantoor ben ik voor de zoveelste dag op rij aan het werk in mijn eigen huis krijg ik ineens een telefoontje van ma... IK HEB ZE!!!! IK HEB ZE!!!! wat blijkt nu de tickets lagen in een witte enveloppe onder een stapel spullen in de slaapkamer. Ma was al die tijd op zoek geweest naar een bruine enveloppe... Ik geloof dat ze vannacht eindelijk lekker zal slapen nu de tickets weer gevonden zijn om maar niet te spreken over de opluchting dat we de besparingen die we tot nu toe hebben kunnen realiseren niet kwijt zijn aan nogmaals tickets te kopen.

We hebben nu alleen een ander mega probleem hoe gaan we alles wat we willen doen in die 2,5 week passen... dat wordt nog puzzelen en keuzes maken de komende maanden. We moeten vooral niet al die leuke blogs blijven lezen want iedere keer komen er nieuwe leuke tips en opties bij...